www.kunstlinks.nl
kunst.ikwilhet.nu
kunst.openstart.nl
linkspot.nl
kunst-art.eigenstart.nl
kunst.beginthier.nl
kunst.startkabel.nl
kunst.startbewijs.nl
kunst.plein.nl
kunst.startpagina.nl

Waar zijn de leuke, boeiende, mooie en misschien zelfs ontroerende sites over kunst? Artpaper gaat op zoek naar kunst op internet: goede sites over de traditionele kunsten en kunst die speciaal voor internet gemaakt is.

Na de games en animimaties nu eens aandacht voor een dichter. Aanleiding is de ‘ontdekking’ van een interessante site over personen, de Smithsonian National Portrait Gallery in Washington. Op de site is onder meer een online tentoonstelling te vinden over de beroemde Amerikaanse dichter Walt Whitman (1819-1892). Zoals gebruikelijk begeleidt de online tentoonstelling een echte tentoonstelling, die van juli 2006 tot maart 2007 in het genoemde Smithsonian te zien is.
Whitman is met name beroemd om zijn werk Leaves of grass. Het verscheen voor het eerst in 1855 en werd daarna diverse malen tijdens het leven van de auteur herdrukt. Whitman bleef zijn hele leven bezig met dit werk, bij iedere nieuwe uitgave werden gedichten toegevoegd, herschreven of geschrapt. Whitman publiceerde nog een paar andere werken, maar Leaves of grass is zijn echte hoofdwerk.
Hoewel de National Portrait Gallery een interessante site is, valt de online tentoonstelling over Walt Whitman wat tegen. Het probleem is dat het veel te beperkt en te kort is. Er wordt een beetje ingegaan op leven en werk van Whitman en op enige invloeden op 20e eeuwse kunstenaars, maar dan houdt het wel op. Het aardigste is het wellicht nog om de stem van Whitman te horen, als hij de eerste vier regels voorleest van America. Het is overigens niet 100% zeker dat het Whitman is die je hoort.
Wil je diverse gedichten uit Leaves of grass horen, dan kun je je hart ophalen op Wired for books. Maar je kunt ook terecht op de Walt Whitman Archive. Dit laatste archief is de standaardsite over Whitman, met uitgebreide bio- en bibliografische informatie. Bijzonder is dat je hier ook transcripties kunt vinden van de gedichten in wording of verandering. Je kunt de dichter dus gedeeltelijk volgen in zijn proces.

CDX is een nieuwe online detective-game van de BBC in 4 episodes. Nieuw is relatief, want de BBC plaatste de game al in de tweede helft van 2006, maar blokkeerde het spel vanwege de kosten voor internetters buiten Engeland. Tot groot genoegen van de rest van de wereld is de game op een aparte site nu toch toegankelijk gemaakt voor iedereen.
Je bent Adam Foster, maar door een motorongeluk weet niet wie je bent, wat je bent en waar je bent, terwijl allerlei mensen contact met je proberen op te nemen. Verschillende mensen ben je diverse zaken verschuldigd, maar je weet er niets meer van.
In de eerste episode, Amnesia, moet je van alles over jezelf zien te ontdekken, door alles te onderzoeken in de kamer waarin je je bevindt. Sommige zaken die je tegenkomt hebben pas nut als je eerst andere handelingen hebt verricht. Het lijkt erop dat de hoofdpersoon geen aardige man was voor zijn motorongeluk, ook dat ontdek je gaandeweg. Vraag is dus of hij in staat is om te veranderen en zijn fouten uit het verleden recht te zetten. Niet het minst belangrijk, ook voor de voortgang van het spel, is zijn vroegere relatie Liz Hinton. Lukt het je om de episodes succesvol af te sluiten, dan kun je na Amnsia door naar Rome, Trial en Coda.
Het geheel is schitterend uitgevoerd, als een film. En je kunt het zien als een bijproduct van de tv-serie over Rome. Net als in Death in Sakarra wordt weer geprobeerd spel en informatie te vermengen. Daarbij gaat de informatie nu over het Romeinse Rijk en over het Christendom in deze periode, circa de 5e eeuw na Christus. Het spel heet overigens CDX omdat dat de latijnse weergave van het jaar 410 is. Neem de tijd voor deze game, want de episodes nemen wel wat tijd in beslag. Daarbij zijn sommige spellen die je moet spelen lastig. En het verdient de voorkeur een wachtwoord op te geven, zodat je niet steeds opnieuw hoeft te beginnen. Het spel is gemaakt door Preloaded, naar een idee van de BBC, en geschreven door James Wood.

Automaton is een game die net gestart is. In de introducerende 0-aflevering ben je een soort robot, Automaton, en ontwaak je in een donkere ruimte waar je uit wil. Als je die verlaat kom je in verlaten post-industriële omgevingen. Later in de game blijkt dat Automaton door een zekere Hubert Crumpet gemaakt is in het jaar 3211. De koning heeft hem opgedragen een robot te maken met grote vernietigende krachten. Crumpet maakt Automaton maar is het er blijkbaar niet mee eens en verbergt de robot, nadat hij de meeste vernietigende krachten weer verwijderd heeft. Crumpet wordt voor 28 jaar opgesloten maar als hij vrijkomt zal hij Automaton gebruiken om een betere wereld te maken.
Automaton beweegt een beetje traag, maar de game is heel aardig gemaakt. Het doet vaag denken aan Samorost, maar zonder de organische stijl en minder mooi. De introductie is nogal kort maar het maakt wel nieuwsgierig naar het vervolg. Blijkens het laatste scherm moeten er nog 10 afleveringen komen. Automaton wordt gemaakt door Little Norwegians, waar volgens de aftiteling met name Frederik Strøm achter zit.
Het loont om af en toe terug te keren naar bepaalde sites. Eerder al werd Mirrorman besproken (12 augustus 2006, onder Art comics). Inmiddels is een tweede aflevering verschenen onder de naam Bottles. Er gebeurt minder in dan in Toothbrush maar Mirrorman heeft nog steeds last van de hik.

Microbia is een hele mooie site met animatiewerk van twee jonge Nederlanders, Floris Kaayk en Sil van der Woerd. Er zijn onder het menu short films vijf filmpjes te zien. In Metalosis Maligna uit 2006 van Floris wordt een nieuwe ziekte getoond. Bij sommige mensen die ooit een implantatie hebben gehad, raakt de implantatie geïnfecteerd. Langzaam aan neemt de kunstmatige onderdelen het lichaam over, waarbij het levende weefsel gaandeweg verdwijnt. Schrikbarend maar fascinerend om te zien.
De overname van de natuurlijke wereld door de techniek, of de verrregaande symbiose van natuur en techniek, is ook het thema van The order electrus. Deze film is uit 2005 en eveneens van Floris. Hier is te zien hoe op een verlaten en verwaarloosd industrieterrein nieuw leven ontstaan is. Uit metalen en kleine electronische onderdelen zijn nieuwe insecten ontstaan. Mooi uitgevoerd en goed bedacht. Spinnetjes, van de hand van Floris en Sil en gemaakt in 2003, kun je zien als een vroege voorloper van The order electrus. Het filmpje is erg kort en bevat geen verhaal, maar de metalen spinnetjes leven. Alleen wonen ze nog niet in de echte wereld.
Duet van Sil is gemaakt in 2004. Een verhaal bevat dit ook niet, maar het is wel mooi uitgevoerd. Het gaat over een lichtgevende libelle, die danst met een jonge vrouw. Het laatste filmpje is het meest recente van Sil, Swim uit 2005. Helemaal duidelijk is het niet. In een sterk door techniek overheerste omgeving wachten een man en een vrouw, terwijl voor hun ogen een techneut een eicel bevrucht met hulp van computers en robotapparatuur. Iedere vorm van liefde en gevoel lijkt verdwenen te zijn, tot het vreemde einde waarin de man en vrouw elkaar liefdevol omhelzend door de ruimte zweven en de techneut ondersteboven tegen de muur hangt.
Volgens hun site zijn Floris en Sil vrienden vanaf hun jeugd en studeren ze beide nog aan een kunstopleiding. Dat ze talent hebben is onmiskenbaar, hun filmpjes zijn goed gemaakt en boeiend om te zien. Het werk van Floris lijkt aardser en humoristischer, het werk van Sil vreemder en dromeriger.